خرید بک لینک

دوم جولای با بابا و مامان و شبنم رفتیم سفر. از لابک با ماشین تا دالاس، از دالاس با هواپیما تا لاس وگاس و ازونجا با ماشین کرایه (هیوندایی ولستر) تا لس آنجلس و بعدشم سن دیه گو, از سن دیه گو به لاس وگاس و بعدشم دالاس و لابک.

سفر خیلی خوبی بود. دوم جولای شب رسیدیم لاس وگاس. بابا خیلی از لاس وگاس خوشش اومد. کلا هممون خوشمون اومد. شهر پر از جنب و جوش و رنگ و لعاب و آدم. خیلی قشنگه. ولی حسابی خشک و گرم. میتونی تا صبح تو خیابونا راه بری و لذا ببری. مسیر جاده ای لاس وگاس به لس آنجلس عجیب گرم و خشکه. منو یاد مسیر شاهرود به سمت مشهد میندازه. کازینوهایی وسط جاده بیایونی ساختن که آدم دهنش باز میمونه کی کیره اونجا بمونه.

ظهر چهار جولای راه افتادیم سمت لس آنجلس و اونجا ناهار رو تو رستوران فارسی خوردیم. کباب کوبیده و جوجه. شب 4 جولای تو مراسم پرده برداری از نماد منشور کوروش شرکت کردیم, البته اسمش رو گذاشتن منشور آزادی و هدیه مردم ایران به مردم آمریکاس. دومین هدیه ازسمت جامعه مهاجرین در آمریکا بعد از مجسمه معروف آزادی در نیویورک که از طرف مردم فرانسه هدیه شده. بیش از هفتاد هزار نفر ایرانی اونجا بودن.

لس آنجلس شهر گرونیه و من انتظار داشتم خیلی سرسبزتر باشه. ولی سواحل قشنگی داشت. ما مالیبو, سانتا مونیکا و لانگ بیچ رو دیدیم که من از لانگ بیچ بیشتر خوشم اومد. هوا عالی بود و با اینکه کار دریا بودیم از شرجی خبری نبود و بسیار خنک. امت شهری نیست که بخوام واسه گردش دوباره برم.

از لس آنجلس تا سن دیه گو اکثر طول جاده از کنار اقیانوس رد میشه و هرچی رفتیم جلوتر زیباتر و زیباتر شد. ناپل, نیوپورت بیچ, لاگوناو لاهویا سواحل بسیار زیبا و صخره ای بودن که همیشه دوست داشتم ببینمشون. قشنگ با آفتاب عالی و بسیار لاکچری. آمریکایی که در فیلم های هالیوود نشون میدن.

هفت جولای راه افتادیم سمت سن دیه گو. سن دیه گو خیلی قشنگ بود خیلی قشنگ تر از لس آنجلس. هرچی از زیباییش بگم کم گفتم. شهر بسیار دلباز و مفرحیه، چون همه سمتش آب و ساحل و قایق تفریحیه. Old Twon هم بخش قدیمیه شهره که بازسازی شده به سبک مکزیکی و چیزهای قشنگی واسه دیدن داشت. تور اقیانوس گردی هم رفتیم که وال ها رو ببینیم اما هرچی دیدیم دلفین بود. البته راهنمای تور هی تاکید میکرد که دلفین ها هم نوعی وال هستند که دلمون نشکنه. تو سن دیه گو در رستوران سلطان بانو ناهار خوردیم که خیلی خوشمزه بود و گرون!!

نه جولای برگشتیم لاس وگاس, شب اونجا خوابیدیم. دهم ماشین رو نجویل دادیم و سوار هوپیما شدیم و برگشتیم سمت دالاس.

حسابی خسته شده بودیم آخراش و آفتاب سوخته. خصوصا تیکه رانندگی از دالاس به لابک از پا انداختمون ولی ارزشش رو داشت. جتما سن دیه گو و لاس وگاس رو ببینین!!!

نوشته شده توسط همسرم در پنجشنبه ۱۳۹۶/۰۴/۲۹ ساعت 1:40 موضوع | لینک ثابت

برچسب: سلام,یکم, نویسنده: شیدا کاشانی تاريخ: يکشنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 4:30

صفحه بندی